موسسه حقوقی وکلای رای مثبت
شماره ثبت 46088
ماده ۱۵ – سازمان جنگلبانی موظف است عوارض زیر را از متقاضیان بهرهبرداری از
درختان جنگلی که در جنگلها یا مراتع مشجر یا بیشههایطبیعی یا اراضی جنگلی یا
تودههای جنگلی یا باغات و اراضی زراعتی واقع در مناطق جنگلی به طور طبیعی
روییدهاند برای هر متر مکعب درختدریافت دارد.
۱ – برای درختان رده ۱ بند ۱۷ ماده ۱ سیصد ریال
۲ – برای درختان رده ۲ بند ۱۷ ماده ۱ دویست و پنجاه ریال
۳ – برای درختان رده ۳ بند ۱۷ ماده ۱ یکصد و پنجاه ریال
۴ – برای چوب هیزمی سی و پنج ریال
تبصره ۱ – ملاک محاسبه حجم از لحاظ وصول عوارض و بهره مالکانه حجم تنه و
شاخههایی است که قطر آنها از بیست سانتیمتر به بالا بوده وقابلیت تبدیل به انواع
چوب داشته باشد. شاخه و تنههایی که قطر آنها از بیست سانتیمتر کمتر بوده و همچنین
تنه و شاخههای کج و معوج و معیوب کهقابل تبدیل به چوب صنعتی نباشد هیزمی محسوب
میشود.
تبصره ۲ – در صورتی که از تنه و شاخههای کمتر از بیست سانتیمتر قطر انواع چوب
تهیه شود نصف عوارض مندرج در رده مربوط دریافت خواهدشد.
تبصره ۳ – بهرهبرداری از درختانی که به استناد طرح در جنگلهای مربوطه کاشته شده
و یا میشود طبق مفاد این ماده و تبصره فوق مشمولپرداخت و عوارض و بهره مالکانه
خواهد بود.
تبصره ۴ – پروانههای صادر قبل از تاریخ ۱۳۴۲٫۶٫۲۷ از لحاظ وصول عوارض مشمول این
ماده نبوده و عوارض آنها برابر قوانین قبلی وصولمیشود.
تبصره ۵ – صدور هیزم و ذغال چوب از کشور ممنوع است در صورت تخلف عین جنس به نفع
سازمان جنگلبانی ضبط و جریمهای معادل یکبرابر بهای آن از مرتکب وصول خواهد شد.
ماده ۱۶ – عوارض و بهره مالکانه درختان مورد پروانه پس از قطع و تجدید حجم و کسر
قسمتهای توخالی و فاسد و کنده محاسبه خواهد شد.
تبصره ۱ – ملاک وصول عوارض و بهره مالکانه نسبت به رستنیهای شاخه زاد در روش شاخه
و دانه زاد و روش شاخه زاد و همچنین درختانهیزمی و شمشاد حجم تعیین شده در صورت
مجلس استحصال است.
تبصره ۲ – درختانی که در منابع متعلق به دولت وسیله سازمانهای دولتی به منظور
ایجاد یا تعویض جادههای عمومی یا نظامی و ایجاد شبکههایمخابراتی و برق یا مجاری
آبیاری و یا احداث ساختمان و یا به منظور بررسی یا آموزش یا حمایت جنگل قطع شود و
همچنین مصارف روستایی ازپرداخت عوارض فوق معاف است. سازمانهای وابسته به دولت
موظفند درختان بریده شده را در محل مناسبی جمعآوری و تحویل سازمان جنگلبانیدهند.
ماده ۱۷ – در مناطقی که به منظور حفظ بقایای جنگل و یا به منظور حفظ بوتهها و
جلوگیری از حرکت شنهای روان و فرسایش خاک سازمانجنگلبانی تهیه ذغال را به کلی
ممنوع اعلام نماید و یا امکان تهیه ذغال به قدر رفع نیاز موجود نباشد سازمان
جنگلبانی مجاز است از ذغالهایی که راساًاز جنگلهای شمال تهیه مینماید ذغال مورد
نیاز مناطق مزبور را تأمین و به قیمت تمام شده به اضافه کرایه حمل (بدون احتساب
بهره مالکانه وعوارض) توسط شهرداریها یا بخشداریها و یا راساً به اهالی محل به
فروش برساند.
تبصره – در صورتی که مجریان طرح حاضر شوند طبق نرخی که سازمان جنگلبانی تعیین
مینماید برای این قبیل مناطق ذغال تهیه و تحویلبخشداریها یا شهرداریها کنند
سازمان مزبور مجاز است آنها را از پرداخت بهره مالکانه و عوارض مذکور در این قانون
به میزانی که ذغال تحویل نمایندمعاف دارد.
